Villa gedichten

zaterdag 12 mei 2012

de nachtegaal

de nachtegaal wordt veel bezongen

dat is overbodig bij wat hij zelf daarvan terecht brengt

dag en nacht gaat het zingen door

maar eensklaps houdt het liedje op

daarna

is het weer wachten tot het volgend jaar

zaterdag 5 mei 2012

to the tourist office

dear sir / madam

could you please help me out?

I ‘m in utmost doubt

whether to

visit your mountains

or the mouth of your river

should I roam your

grey rocky outcrops?

or should I see that wonderful

confluence where your big

grown up river

yellow and muddy

wants to return to its mother’s womb?

you may think this is a strange question

but your mountains

are difficult to reach

zaterdag 28 april 2012

vroeg uur

je denkt er ligt sneeuw en je kijkt uit het raam

dan blijkt het niet zo te zijn het is nog bruin en groen

licht strijkt langs je heen

je brandt je tong aan de thee

je mond zegt een woord maar je hoort niets

je denkt er ligt sneeuw er ligt sneeuw maar ik zie het niet

je roert in je thee en een mees roept kom hier dan mijn lief mijn lief

met schwung schiet je een duif uit de boom

een veer

en wat bloed blijft op de tak

je vloekt hard om wat sneeuw om een kraai om een kat

met ijs kras je een naam in het glas

zaterdag 21 april 2012

waken tussen het slapen

de pianist met

zijn gebroken vingers

hoort een vogel

zich dood vliegen

tegen het raam

dat uitkijkt op de tuin

zaterdag 14 april 2012

de goochelaar

op de dag dat de goochelaar zich doodstak met een mes

huilden alle gehalveerde vrouwen

werden alle hoedenwinkels konijnenhandels

verduisterden duizenden witte duiven de zon

na zijn dood verkeerde de goochelaar

onder hen die eerder boven waren

qua macht qua kennis qua alles

en allen waren zij dood en levend

verleidde hij Orpheus

en maakte met magie diens melancholie weer zoet

verleidde hij Isis met zijn toverkunsten

en hij proefde eeuwig leven in haar lijf

maar zijn eigen doorboorde lijf

werd niet meer genezen

en de goochelaar dacht:

ik kan de vrouwen niet meer helen

ik kan de hoofden niet meer beschermen

ik kan de zon niet meer laten schijnen

mijn dood was een terechte daad

zaterdag 7 april 2012

denkend aan Holland

er is een land zo plat en vochtig

zo vol bemest zo slijkig groen

dat iedereen geloven wil dat

daar de melk zo wit vandaan komt

zo mager blank en vreugdeloos

zo romeloos